Wij gaan trouwen! Of niet?

vrijdag 1 mei 2020

Wij gaan trouwen op 19 juni 2020, of dat was althans de bedoeling. Halverwege maart beslist de regering dat we zoveel mogelijk thuis moeten blijven en werken wegens het coronavirus, voorlopig voor enkele weken. Familie en vrienden beginnen ons al de vraag te stellen ‘wat met de trouw?’. We proberen hoopvol te blijven, het is tenslotte nog 3 maanden. We zien wel.

Ondertussen worden de maatregelen verlengd en beginnen we toch zenuwachtig te worden. We besluiten contact op te nemen met onze trouwzaal om eens te horen wat de opties zijn. Een geluk bij een ongeluk, want er blijkt een koppel uiteen te zijn en hun trouwdatum in oktober staat weer open. Onze trouwzaal Hoeve De Blauwpoorte in Heule is PRACHTIG en uiteraard volgeboekt voor de zomer. Aan ons de keuze om deze datum als back-up te claimen. Een andere optie was geweest om te trouwen op een zondag, maar dan valt het feest wat vroeger stil denk ik dan. Alle vrijdagen en zaterdag zitten vol, de zaal is populair. Oktober it is. 


Plan B

Ook de catering, fotograaf, dj en het gemeentehuis worden op de hoogte gebracht van de back-up datum en alle partijen zijn nog vrij. Oef, da’s al een zorg minder. De bediende in het gemeentehuis is hard: “Oei oei oei 19 juni, dat zal niet meer lukken, dat zie ik niet gebeuren!” Ik bijt op mijn lip en probeer mijn tranen te bedwingen. “We zien wel, hé.”

Het wordt hoog tijd om onze uitnodigingen te versturen. Het ontwerp staat volledig klaar bij Kopie Koffie, maar gelukkig nog geen 90 keer gedrukt. “Kan er nog 1 aanpassing gebeuren aub? Graag ‘Plan B: 2 oktober 2020’ op de achterkant en ook of ze willen verwittigen voor beide datums. Bedankt!” 

Plan B, want ik wil in geen geval “the C-word” op onze mooie uitnodiging voor de schoonste dag van ons leven. Zo gedrukt, zo gedaan. De week erna staat mijn eerste pasbeurt van mijn trouwkleed op de planning. Tot mijn grote verbazing mag mijn afspraak wél doorgaan. Blijkbaar heeft de bruidswinkel toelating gekregen om 1 op 1 te komen passen om retouches te kunnen doen. Bij Prima Donna liggen er mondkapjes, er is handgel en daar hangt mijn trouwkleed! Het matcht nog met het witte kleed. Yes, ik mag eindelijk mijn kleed nog eens aandoen, ZALIG! 




De gelukkigste dag van je leven

De enthousiaste reacties van vrienden en familie op de uitnodiging lopen binnen. En iedereen kan! Aja, want niemand kan al andere plannen maken. De reacties doen deugd, ook al weten we niet hoe ons huwelijk er zal uitzien. Zal het tegen dan kunnen doorgaan of niet? Kunnen we wel naar het stadhuis met 30 personen of enkel met de getuigen? Op die manier wil ik precies ook niet trouwen. Als het enkel met getuigen mag, dan wacht ik ook liever daarmee. Het moet tenslotte de gelukkigste dag van je leven worden en dan is dat in mineur, zonder etentje of drankje achteraf, zonder de liefste en belangrijkste mensen in ons leven. Dan liever wachten, besluiten we. “Wat als ze zeggen dat het feest mag doorgaan met pakweg 70 man?” (Wij hebben 150 genodigden.) Mijn toekomstige man zegt resoluut neen. “Dan moeten we mensen gaan afbellen, dat gaat toch niet! Wie kies je dan?” “Of zonder de oudere generatie?” Trouwen zonder onze grootouders, terwijl zij er net zo naar uitkijken? Gruwelijk. Ik wil er niet aan denken.

Maar dan wordt er aangekondigd dat de Nationale Veiligheidsraad zich vrijdag 24 april onder andere zal buigen over de vraag of trouwfeesten kunnen doorgaan. Dat zegt Pieter De Crem zondagavond op het Eén-Journaal. Yes, eindelijk duidelijkheid! Ik weet niet hoe ik mij zal voelen als ze zeggen dat het niet kan doorgaan, maar dan weten we het tenminste en kunnen we daar naartoe plannen. Beter dat, dan de hele tijd in het ongewisse blijven. De hele dag ben ik nerveus en kan ik mij niet concentreren op mijn werk. Dat blijft precies duren en ik besluit te gaan lopen om mijn gedachten te verzetten. De volgende dag weten we eigenlijk niks. Fase 3 ten vroegste op 8 juni: geleidelijke opening van restaurants. 


De onzekerheid

Ondertussen proberen we te aanvaarden dat de kans miniem is om onze trouwdag volledig te kunnen vieren zoals gepland was. Maar we hebben nog een sprankeltje hoop. Het moeilijkste is gewoon de onzekerheid. Mocht het toch kunnen doorgaan dan zal er nog veel last minute geregeld moeten worden. We hebben nog geen bedankjes, tafelnummers, menu’s, tafelschikking, enz. Ik heb bijvoorbeeld nog geen kapsel en make up kunnen uitproberen. Allemaal kleine dingen, maar het hoort er wel bij en het zijn ook dingen waar ik naar uitkeek. Soit, we zien wel. Deze woorden hebben we de voorbije weken ontelbare keren uitgesproken. 

We beseffen ook maar al te goed dat het een beetje een luxeprobleem is. Het belangrijkste is natuurlijk de gezondheid van iedereen. Als we maar gezond zijn! De rest komt later. Maar dat neemt niet weg dat ik teleurgesteld mag zijn over hoe de aanloop naar ons trouwfeest al geweest is, en dat ik onzeker ben over de hele situatie. Wat ik wel weet is dat ons trouwfeest fan-tas-tisch wordt, een ‘dulle fjiste’, wanneer het ook zal zijn. “We zien wel, hé.”

Marieke Decock, 1 mei 2020.


Tags: Events | Love

Redactie - MLT


Laat gerust iets achter!



    Comments